Clapton. nie ma u mnie bardziej aktualniejszego tematu, a chciałam nabazgrać coś twórczego, bo ten wrock for freedom to już czasy stare i zamierzchłe, kiedy jeszcze się wyprowadzało dinozaury na smyczy..
Nie wierzę, że można go nie znać, każdemu chociaż obiło się o uszy "Tears in heaven", swoją drogą bardzo smutny utwór, jeżeliby się zastanowić nad okolicznościami jego powstania. "Layla" zarówno akustycznie i oryginalnie ma coś w sobie, duety z Markiem Knopflerem, gościnnie z Sheryl Crow, Johnem Mayerem (!) ... Z kim to Clapton nie grał, Tina Turner, John Lennon, długo by wymieniać .. A jaki był z niego heartbreaker! Każda sława ma jakieś swoje słabostki, nie da się ukryć, u niektórych są to dragi, u niektórych procenty, u niektórych romanse, a jeszcze częściej wszystko naraz (żeby nie powiedzieć, że zawsze) . . . Ale to nie ujmuje dorobku muzycznego ! Lepiej mieć te wszystkie słabości, a oprócz nich ogromny talent -wykorzystany!-, niż tkwić w beznadziejności nałogów. Chociaż z drugiej strony gdzie tu sens, mieć sławę, jakieś tam warunki do życia (no dobra, BARDZO dobre warunki materialne), spełniać się zawodowo (scenicznie/aktorsko/muzycznie/tu wpisz wybraną karierę/ i dopiero na trasie samych pozytywów wplątać się w jakiś shit z dragami czy czymś takim. Można by polemizować, bo w końcu nie każda gwiazdorska kariera ma taki sam przebieg, ile sław tyle przypadków. ale epizody z jakimiś używkami i różnym shitem generalnie niszczącym człowieka to porządek dzienny. Bycie sławnym i bogatym oznacza za dużo kasy i za dużo możliwości ? Sama sława. Wg mnie jest przerażająca. Nagle stać się osobą publiczną i mieć świadomość, że nie pójdzie się już nierozpoznanym / niezaczepionym/ rano do sklepu po bułki, na basen, do kina, gdziekolwiek. O ile ma się w ogóle czas na takie zwyczajne rzeczy. Wytwórnia, rankingi, nagrody, nominacje, trasy... Może tego po prostu nie idzie psychicznie ogarnąć? Stąd ten motyw sex, drugs and rock'n'roll? Chociaż to pewnie tylko moja wolna interpretacja, bo pewnie sex drugs and r'n'r miało być ujęte pod szyldem "FUN", ale też mi fun, skoro potem już tylko krok do samobója. eh.

Z serii Filozofie oolesii, Tom I. I tak nikomu nie będzie się chciało tego czytac, ale przynajmniej się wypisałam x)